Dit was het dan !!

We zijn dan wel weer thuis maar ons verhaal was nog niet af. De laatste dag hebben we doorgebracht in Christchurch. Het werd ons al snel duidelijk dat de gevolgen van de aardbeving nog steeds groot zijn.

Het hele centrum is een ‘NO GO ZONE' en is hermetisch afgesloten voor publiek. Maar ook elders in de stad zijn gebouwen of gebieden omringd door hekken. Best een triest gezicht. Net buiten het centrum hebben ze een ‘Container Mall' opgezet waarin de winkels tijdelijk zijn gehuisvest.

Ook zijn we naar de botanische tuin geweest, een prachtig park midden in de stad waar je lekker door heen kunt wandelen. Naast het parkstaat het Canterbury Museum, een museum met uiteenlopende onderwerpen zoals : Maori cultuur, Antartica, Wildlife en natuurlijk fragmenten van de aardbeving.

We zijn nu een paar uur thuis na een reis van 35 uur, de reis is voorspoedig verlopen en we zullen de komende tijd lekker nagenieten van onze foto's en indrukken van dit prachtige land.

Onze reisverslag komt hiermee tot een einde, bedankt dat jullie met ons meegereisd zijn. We vonden het leuk om de reacties te lezen.

Tot een volgende reis ?

Punakaiki - Arthur's Pass

En dan zijn er zomaar weer twee dagen voorbij gevlogen. Eigenlijk dagen waarin we niet zoveel activiteiten op het programma hadden staan, puur omdat er minder te doen was en we steeds maar 1 overnachting hadden.

Punakaiki staat bekend om z'n ‘Pancake Rocks'. Rotsen aan de kust die als een stapel pannenkoeken op elkaar zijn gestapeld, de naam zegt het al. Als je er met het goede getij en een bepaalde wind bent zie je blowholes, krachtig opspattend water tussen de rotsen. Eind van de middag waren we er, maar natuurlijk was het eb en je hebt vloed nodig. Gelukkig is er bij elke attractie een visitorcenter en die schrijven dan netjes op een bord wanneer het vloed is. Hedenmorgen om 10.00 uur, dus wij er weer heen, maar de zee was zo kalm, dat we het gauw voor gezien hielden, gelukkig hadden we gisteren al een mini-blowholletje gezien :-)

Vandaag stond een rit door de Arthur's Pass op het programma, dit is de verbindingsweg tussen Christchurch en de Westkust. Prachtige rit als het weer iets mooier was geweest, dus we zijn eigenlijk in 1 keer doorgereden naar onze Wilderness Lodge. Omdat er rond deze lodge echt niks is, hebben ze zelf een aantal activiteiten voor de gasten georganiseerd. We zijn begonnen met een mooie wandeling door de omgeving en daarna hebben we gezien hoe het er op een schapenfarm aan toe gaat, het opdrijven door de honden, schaapjes gevoerd en schapen geschoren. Ze hebben hier de Merino schapen en die zijn zo grappig om te zien .....

Vanavond hebben we met vier Amerikanen gezamenlijk gegeten in de lodge. Het was een gezellige afsluiter van deze dag.

Morgen naar Christchurch ..... de finish.

XX

Franz Josef Gletsjer

We zijn in Franz Josef, de weg om hier te komen was alweer prachtig. Je bent minimaal 4 uur onderweg als je non-stop doorrijdt. Maar wij hebben lekker vaak de auto aan de kant gezet om een kleine wandeling naar een waterval te maken, te lunchen, te genieten van het uitzicht of om even op het strand uit te waaien.

Bij het strand ontdekten wij dat er een heleboel stenen lagen waarop namen stonden met daarbij een jaartal. Onze namen mochten natuurlijk niet ontbreken, we hebben onze eigen steen gegraveerd. Als jullie er per ongeluk langsrijden kijk dan even of hij er nog ligt ;-)

Omdat het weer zo lekker was hebben we ook gelijk een wandeling rond Lake Matheson gemaakt. Als het meer rimpelloos is, spiegelen de bergen zich in het water. Het water was niet rimpelloos, eigenlijk moet je dit bij zonsopgang doen. Ach, toch lekker gewandeld en een leuke afsluiter voor deze dag.

Vandaag ...... YEAH, YEAH, YEAH ..... we hebben een ‘Helihike' gedaan. We wilden dit heel graag doen maar dit is erg weersafhankelijk. Aangezien de westkust zeer wisselvallig kan zijn is de kans groot dat het niet doorgaat.

Vanmorgen keken we uit het raam en we zagen de Franz Josef gletsjer omringd door een blauwe lucht. Onze tocht stond voor vanmiddag gepland. De ochtend hebben we gevuld met een wandeling naar de uitlopers van deze gletsjer.

Vanmiddag was het dan zover, een ‘helihike' houdt in dat je met een helikopter op de gletsjer wordt afgezet en daarna ga je onder begeleiding van een gids een aantal uren over deze gletsjer wandelen met spikes onder je schoenen. Daarna weer met de helikopter retour naar de begane grond.

Caroline mocht op de heenreis naast de piloot zitten en had een geweldig uitzicht, we hebben wat foto's gemaakt vanuit de heli maar het is geen Boeing 747. Je hebt geen hoofd, been en armruimte in zo'n ding. Het is heel apart om in een helikopter te vliegen, daar komt bij dat we een leuke gids hadden op de gletsjer. Onze dag kon niet meer stuk.

HET WAS GAAF, GAAF, GAAF, GAAF !!!!!!!

Terug naar de realiteit, weer een mooie dag voorbij maar gelukkig hebben we de foto's nog.

Liefs vanuit Franz Josef

Lake Wanaka

Gisteren hebben we Milford Sound achter ons gelaten en zijn via Queenstown, Arrowtown en de ‘Crown Range route' doorgereden naar Lake Wanaka. De weg gaf zulke mooie uitzichten dat we zelfs vanuit de auto foto's hebben gemaakt. Onbeschrijflijk hoe klein je bent in dit landschap.

We hadden niets gepland in Queenstown, neeeeeee ook geen bungeejump. Toch zijn we er even gestopt want Queenstown hoort bij Nieuw-Zeeland. Op ons kwam het veel te commercieel over en vrij snel zijn we doorgereden naar Arrowtown een oud goudzoekerstadje met een decor van de huisjes en winkeltjes uit die tijd, leuk. Helaas, geen klompje goud gevonden...dus volgende week gewoon naar huis.

Eind van de middag waren we in Wanaka dat aan een prachtig meer ligt en omringd is door bergketens. In de verte kan je de gletsjers zien liggen. We hebben er lekker rondgelopen en 's avonds heerlijk gegeten.

Vandaag hebben we een ‘River Journey' gemaakt over de Matukituki rivier. De tocht van vanmorgen zat vol en daarom die van 13.00 geboekt. Wat bleek ........ we waren de enige twee deelnemers, een privé reisje dus. Met een jetboat zijn we 38 km. de rivier op 'gejetst', tot ongeveer 4 km. van de gletsjer. Tijdens deze tocht hebben we leuke spins gemaakt en over ondiep water en keien gevaren. Een wandeling gemaakt door de omgeving waar opnamen van ‘Lord of the Rings' hebben plaatsgevonden. In the middle of nowhere. Dit is een gebied om zeker nog een keer voor terug te komen.

Morgen gaan we op weg naar de Franz Josef gletsjer, maar weer afwachten wat zij voor ons in petto heeft. We laten het jullie weten. Groetjes ...............

Milford Sound

We hebben vandaag veel water (zien) vallen (gezien). Dus dan snappen jullie het wel hè?

Een 2 uur durende rit naar Milford Sound en maar denken dat het lichter wordt in de verte. Niet dus. Onze Nature Cruise ging gewoon van start in de dikke laaghangende bewolking en regen. Dat het regende had een voordeel, nl. dat er veel watervallen te zien zijn. En dat was ook zo.

Heel graag hadden we het fjord in de zon gezien, zoals op google afbeeldingen met van die hoge wanden rondom rustig blauw water. Nu zagen we de toppen van de bergen niet en ook heb je weinig uitzicht.

Zullen we toch nog een keer terugmoeten :-)

Nu zitten we weer in onze lodge en we hebben zelfs de kachel aangezet, want je raadt het al.....koude voeten!

We zijn al een beetje aan het aftellen, de koffers worden een steeds grotere zooi en we worden er steeds makkelijker in. Maar eerst staan er nog een paar 'things to do'op ons lijstje.

Lieve groeten allemaal en bedankt voor jullie gezellige reacties, voor ons altijd een leuk moment van de dag om te kijken wie er wat heeft geschreven.

De Catlins ...... schaapjes tellen

Weer een mooi stukje natuur, het zuidoostelijk deel van het Zuidereiland wordt de Catlins genoemd. Hier hebben we één nacht doorgebracht op een ‘farmstay' maar dit was te weinig, helaas. De Catlins is ook bekend om zijn vele schapen alleen dit fenomeen neemt langzamerhand af omdat het minder rendabel wordt.

Toen we hier aankwamen zijn we doorgereden naar een baai waar je aan de ene kant dolfijnen kunt zien en aan de andere kant van de baai de ‘yellow-eyed' pinguïn aan land kan zien komen ..... moeilijke keus maar we zijn begonnen met de dolfijnen.

Na enige tijd doorgebracht te hebben op een winderig strand zag Caroline ineens een vin in de golven en al snel zagen we er een paar. Er waren mensen aan het zwemmen (wilden wij ook wel, maar zij hadden een swimsuit en wij niet, brrrrrr) en de dolfijnen gingen die kant op maar bleven niet om te spelen en gingen de baai rond. Op een gegeven moment zagen we drie dolfijnen in de branding meezwemmen met de golven, gaaf!!!!

Dolfijnen gezien dus snel naar de andere kant voor de pinguïns. We hadden geluk, op het moment dat wij aankwamen was er net eentje vanuit zee richting de struiken aan het lopen, het blijft een koddig gezicht. Weer twee uur in de koude wind gestaan, weer met koude voeten naar bed. Dit was het pinguïn avontuur.

Nu zijn we in Te Anau, waar we morgen de ‘Milford Sound Cruise' gaan doen. Volgens verhalen moet het prachtig zijn, dus we verheugen ons erop. Morgen meer hierover, liefs van ons.

Dunedin (Otago Peninsula)

Bye, bye Mount Cook en via de ‘Moeraki Boulders'op weg naar Dunedin. Dit zijn grote ronde stenen op het strand en kunnen een omtrek van 4 meter hebben. Tijd voor een leuk fotomomentje. Daarna even rondgestruind in Dunedin en lekker gegeten.

Vandaag was het pinguïndag. We zijn het schiereiland Otago Peninsula rondgereden en hebben twee rondleidingen gehad op privégrond waar observatiegangen gebouwd zijn zodat je de dieren in hun natuurlijke omgeving kan zien zonder ze te storen. Het gaat hier om de zeldzame ‘Yellow-eyed Pinguïn' en de kleine ‘Blue Pinguïn'. Ze proberen de pinguïnpopulatie te beschermen en krijgen daarvoor geen subsidie van het rijk maar moeten het in stand houden door betalende bezoekers.

Wij dachten de pinguïns alleen waggelend op het strand te zien. Maar wisten jullie dat zij hun nesten in het gras en onder de bomen maakten? Dit om zich te isoleren van de andere pinguïns. Weer wat geleerd vandaag. Er is ook een albatros kolonie die je ook kan bekijken vanuit een observatiecentrum.

De B&B eigenaar had een tip voor vanavond om op Pilot Beach de ‘landing' mee te maken van de ‘Blue Pinguïns'. Dit is de kleinste soort en wordt ongeveer 30 cm groot. Een uur na zonsondergang komen de volwassen pinguïns met z'n allen aan land. Even voor alle fotofreaks die onze reis volgen, het was ECHT NIET mogelijk om hiervan foto's te maken. Wij mochten de flits niet gebruiken om deze beestjes niet te verblinden en te desoriënteren. Vrijwilligers hadden een zaklamp met rood licht bij zich en op deze manier konden wij dit adembenemende schouwspel volgen. Echt leuk die waggelende diertjes om je heen en je moest oppassen dat je er niet op één ging staan. Caroline wilde er wel één als souvenirtje meenemen.

En nu met koude voeten naar bed.

Mount Cook

Yeah, vanmorgen tijdens het ontbijt kwam Mount Cook tevoorschijn uit de bewolking. We wilden vandaag graag een gletsjerboottocht doen langs de ijsbergen van Lake Tasman. Dus Mount Cook uit de wolken en wij in de wolken en deze boottocht geboekt. We reden naar Mount Cook Village toe met een blauwe lucht maar zoals blijkt is dit geen garantie voor de gehele dag. Toen we de bus instapten om naar het gletsjermeer te gaan begon het te regenen, regenen en nog eens regenen, waardoor onze veiligheid op het meer niet kon worden gegarandeerd en de boottocht ging dus niet door. Zeiknat gingen we weer terug naar het startpunt waar we eerst een warme chocomel en een soepje hebben genuttigd om warm te worden.

Het leek erop dat het weer steeds beter werd, we hebben nog geïnformeerd of er nog een latere boottocht ging maar alles was geannuleerd. In de tussentijd kwam Mount Cook weer uit de wolken en hadden we een prachtig uitzicht op de hoogste berg van Nieuw Zeeland. Mount Cook heeft een hoogte van 3.754 meter en wordt ook Aoraki genoemd (Maori),de wolkenprikker, omdat hij vaak in wolken is gehuld.

Om toch in die omgeving te blijven hebben we de ‘Hooker Valley Track' gelopen. Deze track heeft als eindpunt ook een gletsjermeer met diverse ijsschotsen erin (Hooker Glacier), beter iets dan niets. Onderweg moet je een paar hangbruggen over met stromend gletsjerwater onder je, ook zie je links en rechts gletsjers. Je voelt je erg klein als je in zo'n landschap loopt.

Toen we thuiskwamen zagen we de avondzon schijnen op Mount Cook, mooie afsluiter van een leuke dag.

Tena Koutou (gegroet iedereen)

P.S. We hebben natuurlijk een miljoen foto's gemaakt, maar helaas we kunnen ze nog steeds niet plaatsen. Jullie houden dus nog wat tegoed.