Akaroa - Mount Cook
De afgelopen dagen zijn weer voorbij gevlogen, onze 4e week is ingegaan. Aangekomen in Akaroa (Frans dorpje op het schiereiland achter Christchurch). Een mooie B&B waarbij we gelijk om 18.30 uur uitgenodigd werden om een glaasje wijn te drinken met de gastheer en gastvrouw. Hier zeggen wij natuurlijk geen nee tegen.
We hadden hier geen vaste plannen en lieten het van het weer afhangen, wat erg wisselvallig was. Na een nachtje slapen en een lekker ontbijt hebben we de wandelschoenen aangetrokken en zijn we de bergen ingetrokken rond Akaroa met weer hele mooie uitzichten. Steile hellingen die je kuiten pijnigden, zowel omhoog als naar beneden. 's Middags lekker gerelaxed in de tuin van de B&B.
Afgelopen nacht om een uur of vijf werden we plotseling wakker en ons bed begon een paar seconden te schudden ...... een aardbeving (4.1 op de schaal van Richter, een kleintje dus).
Vandaag op weg naar de regio van Mount Cook, onderweg nog geluncht met Jan en Joke in Geraldine, die op het Zuidereiland op vakantie zijn.
Vanuit Geraldine zijn we doorgereden naar Lake Tekapo, een gletsjermeer met helderblauw/groen smeltwater.
We hebben ‘Lord of the Rings' landschappen voorbij zien komen vandaag, te gek voor woorden. Maar vanuit een strakblauwe hemel reden we zo een gitzwarte wereld van Mount Cook in. Dat betekent dat je niets van de berg ziet. We hopen dat als we morgen de gordijnen open doen, Mount Cook een verrassing voor ons in petto heeft.
We wachten af ......
Kaikoura
Hallo reismeevolgers,
Dat de weersomstandigheden in Nieuw-Zeeland snel kunnen veranderen, dat hebben wij de afgelopen dagen ervaren. Gisteren vertrokken we licht bewolkt vanuit Kaiteriteri via een schitterende binnenweg naar Kaikoura (wijnvelden zo ver als je oog kon zien). Onderweg begon het weer te veranderen naar zwaar bewolkt en regen. Tussendoor natuurlijk nog even gestopt bij een kolonie zeehonden. Toen we in Kaikoura aankwamen was het 14 graden en dat beloofde niet veel goeds voor de ‘Whale Watching' van vandaag.
Echter toen we vanmorgen opstonden was het lichtbewolkt en af en toe prikte de zon er door heen. Onze B&B heeft uitzicht op een bay en daar hebben we vanmorgen dolfijnen gezien. We gingen op stap naar de Whaleway Station en daar stond een waarschuwing op het bord 'STRONG SEA, MOTION SICKNESS' met daaronder dat de golven konden variëren tot een meter hoogte. Caroline zat met lood in haar schoenen te wachten op het strand voor de tocht. Tijdens de briefing werd verteld dat we niet ver de zee op hoefden om walvissen te spotten en dat de golven iets minder hoog waren. Het weer was opgeklaard tot strakblauw en we konden in ons shirt op het dek staan.
Tijdens deze ‘walvisjacht' hadden wegeluk met het spotten van walvissen en in totaal hebben we 4 potvissen gezien. Je ziet echter alleen de rug en op een gegeven moment strekken ze hun lichaam (20 meter) en maken ze een duik naar de diepte, waarbij de staart omhoog komt en dit was het mooiste moment van deze tocht.
Na ongeveer een uur kwamen er ook nog Dusky dolfijnen ons tegemoet. Deze dieren zijn zo snel dat het moeilijk is ze te fotograferen. Op het moment dat jij door je zoeker kijkt zijn ze al verdwenen, toch is het gelukt een foto te maken van deze geweldige dieren.
Daarna zijn we nog langs een rots gevaren waar wat zeehonden aan het luieren waren, dit wordt voor ons een gewoontedier want deze zijn we al vaker tegengekomen ;-).
Dit weerhield ons er niet van om vanmiddag een wandeltocht te maken naar een zeehondenkolonie in Kaikoura. Een lange wandeling met een mooi resultaat.
Dit was het vanuit Kaikoura, morgen verhuizen we weer naar ons volgende stekkie.
Abel Tasman National Park
Aangeland in een Bed and Breakfast in Kaiteriteri, een prachtige lokatie met uitzicht op het Abel Tasman Park en de zee. We worden hier gigantisch verwend.
We hebben weer spierpijn ....... maar nu in de armen.
Want we hebben vandaag een tocht gedaan door het Park.
Eerst een mooie boottocht langs de kust.
Daarna een korte wandeling door de bush, gevolgd door een kajaktocht vlak langs de rotsen op zoek naar zeehonden ...... en raad eens? We hebben babyzeehondjes gezien en wat zeehondenmoeders die moeilijk te zien zijn, omdat ze dezelfde kleur hebben als de rotsen waarop ze liggen te suffen. Als je voorbij vaart tillen ze even hun hoofd op en plop ze liggen weer languit.
Erg leuk kajakken, maar je krijgt er wel zware armen van.
Gelukkig is er in onze badkamer een bad met bubbelspa, die hebben we natuurlijk even aangezet.
Dit verhaaltje schrijven we buiten op het terras met een heldere hemel boven ons en miljoenen sterren ................
Het was weer een dag met een sterretje, morgen vertrekken we naar Kaikoura, waar de walvissen op ons wachten, hopelijk.
Groetjes van ons.
Havelock North - Wellington - Marlborough Sounds
Met de spierpijn nog in onze benen van de Tongariro Crossing zijn we doorgestoomd naar Havelock North, een plaatsje aan de oostkust van het Noordereiland, erg bekend om zijn wijnbouw en daar zijn wij natuurlijk niet vies van.
We hebben gelogeerd in een afgelegen ouderwets Engelse cottage en daar was natuurlijk niks van al het moderne zoals internet ;-).
Het weer was regenachtig en we hadden een wijntour op de fiets gereserveerd, maar die hebben we maar gecanceld. Fietsen in de regen kunnen we in Nederland ook.
Op ons lijstje stond ook ‘Cape Kidnappers', een klif waar een kolonie van honderden Jan van Genten huizen. Dit kan je doen met een tractor waarachter een platte kar hangt en daar wordt je dan over het strand, via de eb/vloed lijn in ruim een uur naartoe gereden. Ondertussen vertelt de gids van alles over de kliffen waar je langs rijdt en hoe het weer en de aardbevingen hun invloed daarop uitoefenen. Leuke tocht, wel regen gehad, maar ja ..... ook nog een onverwachte gast tussen de Jan van Genten gespot (zoekplaatje).
Gisteren hadden we een lange rit naar Wellington, waar we slechts een deel van de middag en de avond hadden. We zijn begonnen in het Te Papa museum, een knots van een tentoonstelling van de geschiedenis van Nieuw-Zeeland. Uren kan je er in ronddwalen, ook wilden we graag het kabelbaantje naar boven de stad nemen. Het was al laat en een beetje mistig, dus die hebben we maar laten zitten.
Vroeg naar bed, want vanochtend hadden we de vroege ferry naar het Zuidereiland en we moesten de auto nog inleveren. Even zoeken hoe en waar, dus beetje op tijd weg.
De overtocht was mooi en goed te doen, deze kan op bepaalde plekken nog wel eens ruw zijn, maar we hadden geluk en als je dan de Marlborough Sounds invaart .... prachtig. Hier verblijven we 1 nachtje in een resort ver weg van de bewoonde wereld, we zijn er met een watertaxi naartoe gebracht. Het weer is helemaal opgeklaard. We hebben een kleine wandeling gemaakt met daarbij mooie vergezichten en daarna weer relaxen.
Heb net eerste hulp verleend aan Arie, die z'n hoofd gestoten heeft in de douche en een behoorlijke jaap op z'n voorhoofd heeft. Hij moet z'n haar er maar overheen kammen dan ziet niemand het, haha. Dus goed opletten op de volgende serie foto's !!!!
Wij gaan lekker eten, hebben uitzicht op een fjord met ondergaande zon.
Tot de volgende keer!
Rotorua - Tongariro
Onderweg van Rotorua naar Tongariro hebben we nog een bezoek gebracht aan ‘Wai-O-Tapu' ook een vulkanisch gebied met als hoogtepunten de ‘Lady Knox Geyser', ‘Champagnepool', ‘Devil's Pool' en blubberende modderpoelen. Lastig om zo'n blub te fotograferen maar het is ons toch gelukt .... met wat geduld.
En ja, toen kwamen we aan in Tongariro National Park waar we de ‘Tongariro Alpine Crossing' op ons lijstje hadden staan, dit is een track van één dag van 19,4 kilometer. Maar door slechte weersomstandigheden kan deze track wel eens niet door gaan. We hadden geluk ..... het ging door.
Vanmorgen om 8 uur zaten we in de bus die ons naar het startpunt bracht. Het begin ging vrij makkelijk maar daarna moest er geklauterd worden, op het moment dat je denkt ik ga terug wacht je een geweldig uitzicht. Het vulkanisch landschap en de kraters zijn adembenemend. (net als de klim) Het weer kan variëren. Het ene moment heb je zon en een minuut later loop je in de mist (wolken). Ook is het op de top van de vulkaan koud en winderig, we waren gelukkig goed voorbereid. Op het hoogste punt kan je 360 graden om je heen kijken en je ziet prachtige meertjes ‘Emerald Lakes'. Dan begint de afdaling ....... en dat is heus niet makkelijk ;-). Je daalt 1200 meter en dat voelen we nu nog in onze benen (en morgen en overmorgen, .....), we hebben er ongeveer zeven uur over gedaan. De bus bracht ons weer terug naar ‘Chateau Tongariro'.
We hebben een prachtige dag gehad en zijn blij dat we deze track hebben kunnen doen. (Bedankt Anita voor de tip !!!!)
Morgen begint er weer een nieuwe dag ...........................
Arie & Caroline
Waitomo - Cambridge - Rotorua
Jaaaaa .... daar zijn we weer, jullie misten ons natuurlijk al! Een dagje familiebezoek (zonder wifi ;-)) en ons hele schema loopt in de war. Maar het was gezellig, bedankt Joke en Jan!
De gloeiwormgrot in Waitomo was een adembenemend schouwspel, al die kleine blauwe lichtjes op het plafond. Helaas mochten we hier geen foto's maken, maar we hebben wel wat stalagnieten en stalagtieten voor jullie op een rijtje gezet.
Vandaag een stukje cultuur gesnoven in Whakarewarewa, een Maori dorp in Rotorua. Ze leven op en rond de geisers en maken hier ook gebruik van in het dagelijks leven. Het ruikt wel naar rotte eieren. Caroline heeft hier nieuwe vrienden gemaakt, zie foto.
Ook hebben we een wandeling gemaakt door het Waimangu Volcanic Valley. Een geothermisch gebied, waar het overal rookt, stoomt, bubbelt en spuit. We vielen van de ene verbazing in de andere, vanwege de prachtige felle kleuren.
Doorgereden naar onze volgende Bed and Breakfast bij hele lieve mensen, aan Lake Rotorua, waar we weer lekker een nachtje gaan slapen.
Het weer is nog steeds heerlijk, niet te warm en niet te koud, lekker zonder jas en in korte broek. Jaloers?
Liefs Arie en Caroline
Hahei
We zijn in Hahei, na een aantal onbestendige dagen (helaas geen dolfijnen kunnen spotten) begon vanmorgen voor ons de zon te schijnen. Beginnen met een ontbijt op je terrasje met een blauwe lucht boven je, wat wil je nog meer. Eerst zijn we naar ‘Hot Water Beach' gegaan, hier stijgt stoom uit het zand op door geothermische activiteit. Als je op de goede plek een kuil graaft sta je met je voeten in bloedheet water en heb je je eigen modderbadje gegraven. We hebben een kuil gegraven maar geen bron aangeboord, wel hebben we dit verschijnsel op een andere plek in zee gevoeld. Je verbrandt echt je voeten.
Daarna hebben we de wandelschoenen aangetrokken en een wandeling over de kliffen naar ‘Cathedral Cove' gemaakt, een mooie rotsformatie. Pittige klimmetjes maar zeker de moeite waard. Terug in Hahei konden we nog een paar uurtjes van de zon en het strand genieten ....... heerlijk.
We vinden het erg leuk dat jullie met ons meereizen, we kijken uit naar jullie reacties. Het links rijden is geen automatisme, elke keer hoor je van je co-rijder, kleine bocht links of grote bocht rechts. En de ruitenwisser springt ook nog geregeld aan ;-). Dus alles gaat goed met ons, morgen weer een nieuw avontuur, dan verhuizen we naar Waitomo, waar we gloeiwormgrotten gaan bezoeken.
Waipoua - Kerikeri
Nadat we gisteren vertrokken waren uit onze 'honeymoon' lodge http://www.waipoualodge.co.nz/
zijn we langs de bekende Kauri bomen: The Four Sisters, Tane Mahuta (Lord of the Forest) en Te Matua Ngahere (Father of the Forest) gereden. Niet normaal wat een omvang deze bomen hebben.
Onderweg werden we weer overspoeld met prachtige uitzichten en elke kilometer zou je wel weer uit willen stappen om een foto te maken. Gelukkig is dit niet mogelijk, want anders kom je nergens.
Vanuit Waipoua Forest reden we langs Hokianga met de zandduinen. Naar aanleiding van een tip van Ian de eigenaar van de Waipoua Lodge zijn we een stukje afgebogen om in The Boatshed Cafe een vers visje te eten en dat was een goeie tip! Als hij dit niet had gezegd waren wij hier nooit naar binnen gegaan, zie foto haha.
Uiteindelijk gearriveerd in Kerikeri in The Bay of Islands, normaal een subtropisch klimaat, nu koude wind en geen zon. Ons plan voor vandaag was naar het noordelijkste puntje ‘Çape Reinga' van Nieuw-Zeeland te gaan, dat is ongeveer 3 uur rijden, dus maakt niet zoveel uit dat het niet heel mooi weer is. Een prachtige route en het lijkt echt het eind van de wereld. Het zonnetje brak door en ondanks windkracht 10 was het er prachtig. Via een andere route weer terug gereden en nog even lekker op een mooi strand in de Doubtful Sound gezeten.
Morgen hopen we dolfijnen te gaan spotten maar dit is afhankelijk van het weer, maar daarover de volgende keer meer ....... doei.